Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı ,gene aynı şekilde , fakat her şeyden habersiz , yaşayıp gidecektim . Sen bana , dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu , benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin .
Bu akşam, anladım ki bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından daha çok daha kuvvetli bağlarla bağlanabilirmiş . Gene bu akşam anladım ki , onu kaybettikten sonra ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
İnsanlar birbirlerini ne kadar iyi anlıyorlardı … Bir de ben bu halimle kalkıp başka bir insanın kafasının içini tahlil etmek , onun düz veya karışık ruhunu görmek istiyordum . Dünyanın en basit , en zavallı , hatta en ahmak adamı bile , insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir …