Kırlangıçlar büyük kentleri çoktan terk etmiş ; kimse düşlerine sahip çıkamıyormuş ; sevgi parayla yaşanan bir lüks olmuş ; bir halkın onuru için binlerce genç ölüm orucuna yatmış ; balkonlarda çiçekler giderek azalıyormuş ; yaşlılar bir bir parklardan çekiliyormuş ; çocukların soluğu anne teni kokmuyormuş ; herkes penceresine ikinci bir perde çekiyormuş ; “yalan , yeminin ikiz kardeşi olmuş “M.Altınok
Sonra neden sevinçler değil de acılar gidip gidip geçmişten karşılık bulur kendine ? Ve neden insan , ne kadar acı çekerse geçsin , çocukluğunu okşar durur yaşlandıkça ? Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor .