Tüm dertler iliklenip kanatlara dikilmiş ve gözlere pembe bir perde çekilmiş. Uçtuğunu sanırsın ama hep aynı yerdesindir. Gün gelip de perde inince zavallı bir yoksunluk çöküyor gözlerinin dibine . Bütün mavilikler siyaha bürünüyor ve sen kirleniyorsun . İşte o zaman ne tuttuğun güvercin beyaz ne de soluduğun hava berrak.
Özdemir Asaf