Astronot Hanım
@_AstronotHanm
Astronot Hanım
, 2023 okuma hedefini güncelledi.2023 OKUMA HEDEFİ
5/30 kitap - %17 tamamlandı
5 kitap okudu
30 kitap
1.498 sayfa
3 inceleme
8 alıntı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimle tanıştım bugün, kendimleİnsan
Yaptığımız her şey, tüm zevklerimiz, hobilerimiz, sevdiklerimizle birlikte olmak ne kadar da içerideki boşlukları doldurmak için... Öyle değil mi ama? Dünya hayatı insanı oyalamak anlamında o kadar çok imkan tanıyor ki bize; çocuklar, eş, evler, tatiller, kariyerler, ayakkabılar, kıyafetler, teknolojik aletler... Hepsi avutuyor bizi. Tıpkı bir bebeğin ağzına anne göğsünü vermek yerine, plastik emziği vermemiz gibi. Hayatta bizi böyle avutuyor.
İnsan, içine bakmadan, hayata, varoluşuna, nereden ve niye geldiğine dair sorular sormadan bir ömrü iştahla tüketebilir.
Şunun da farkında olsak: kalbimizle, yüreğimizle, içimizle, herkes sustuğunda konuşmaya devam eden iç sesimizle, en derin karşılanmamış ihtiyaçlarımızla, en yoğun utançlarımızla, şidetli korkularımızla, dipsiz boşluklarımızla yüzleşip, onlara sahip çıkarak yaşadığımızda; yaşamın imkanları bizi kendimize getirir, kendimizle bir oluruz. İki yabancı gibi değil de, tüm ömrünü güzellikler içinde ve birlikte geçirmiş eşlerin hali gibi oluruz. Fakat içimizde olup bitene yahut hiç olmayana, yüreğimize kök salmış olan eksikliklere, tamamlanmış olan hislerimize sahip çıkmadan, dışarıdan elde ettiklerimizle o devasa, o nihayetsiz boşlukların, anlamsızlık dolu hislerin yok olacağını, ağrıların geçip gittiği gibi gideceğini, şuan hala kapanmaya çalışan derin yaralarımızın iyileşeceğini 'zannettiğimiz' anlar o kadar çok oluyor ki... Hepsi birer plastik emzik gibi. Beslemiyor, doyurmuyor, sakinleştirip, iyileştirmiyor... Öze ve gerçek olana ihtiyacı var insanın.💫
eksikleri tamamlamakİnsan
Eğer dört yaşındaki bir çocuk yatağın altındaki ayılardan korkup ağlıyorsa, ebeveyn bu ifadeyi kabul eder. Çünkü gözyaşları, yalnızca böyle bir algının gerçekliğine değil, kolaycı bir ebeveynin illüzyon diyerek geçiştireceği sorunların ötesindeki gereksinimlere de işaret eder. Anne, odaya girip ışığı yakarak çocuğunu saçmalamakla ve zırva şeyler hayal etmekle suçlamaz. Onun zihinsel sistemini aşağılamaz ve yalancılık ettiğini söylemez. Ama çocuğuna sarılıp her şeyin yolunda olduğuna dair avutmalara da yönelmez. Bir terslik olduğu bellidir. Yatağın altında ayılar olmadığını göstermektense, çocuğun korkusunu kişisel güç kaybının, koşulların kontrolünü elde tutamamanın bir ifadesi olarak değerlendirir. Sözlerle ifade edilmemiş bir korku, hayalî bir öğeye yansıtılmaktadır. Böyle yönlendirilen korku artık somutlaşır ve üzerine gidilebilir. Çocuk, bir güvenceye gereksinim duymaktadır, özellikle de beyin sisteminde bir görev bölümünün gerçekleştiği bu dönemlerde. (Söz konusu güvenceye uyanıkken gereksinim duyduğunda (ki defalarca duyacaktır) koşarak içeri girecek, ebeveyne sarılacak ve kucaklanmak isteyecektir.) Anne, sorunun kalbine iner; ayı aslında odaktır. Hemen, ebeveynin yapmak için tasarlandığı şeyi yapmaya koyulur, yani matris işlevi görür. Kendi gücünü çocuğuna ödünç verir. Çocuğuna, yarattığı gerçekliğe girecek kuvveti sağlar ve o gerçekliğe çocuğuyla birlikte kendisi de dâhil olur. Birlikte o ayıyı def ederler. Belki çocuğuna sarılıp ayının üzerine yürür ve onu kaçırır. Belki de onu köşeye sıkıştırıp teslim olmasını sağlar. Hatta belki de çocuğuyla birlikte ayıyla arkadaş olurlar ve onu sonraki geceler için bir koruyucu yaparlar.
Sayfa 167 - çocuk korkuları
Gerçek haliyle dünyaİnsan
Anne, anlık rahatsızlık ve kızgınlıklarını özgürce ve açıkça ifade eder. Neden ve ne kadar kızdığını çocuğuna gerçekçi bir yolla (özür dilercesine değil) söyler. Bunun ardından bağı her yönden sağlamlaştırır: Sarılarak, göz teması kurarak, gülümseyerek ve yatıştırıcı bir sesle konuşarak.
Sayfa 151 - Bağlanma
BAĞI KOPARMAKİnsan
Bağ kurma psikolojik-biyolojik bir haldir, tüm biyolojik sisteme bütünlük veren ve onu koordine eden, dolayısıyla da hayati önem taşıyan bir irtibattır.
Sayfa 96 - Bağ kurmak