Ölüm sıradanlaşmış, yıkımlar, kıyılar günlük hayatın parçası haline gelmişti. Ölümden daha acı olansa ülkenin geri kalanının ve bütün dünyanın sessizliği!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sana hoşça kal demiyorum, hoşça kalamayacağını biliyorum...
Gençlik yoz kültürünün parçası haline getirildi.
Kapitalist düzenin çarkları arasında en çok da insani değerler öğütülüyor...
İnananlar eski tanrılarının heykellerini her zaman büyük bir öfkeyle parçalarlar...
Saygınlık, başarısızlıkla birlikte ortadan kaybolur. Kitlenin bir gün önce alkışladığı kahraman, eğer talihi ters giderse, ertesi gün aynı kitle tarafından yuhlanacaktır. Üstelik bu tepki, önceki saygınlığın büyüklüğü oranında şiddetli olacaktır. Kalabalık o zaman kahramanın kendileri gibi sıradan birine dönüştüğünü düşünür. Ve artık tanımadığı bir yücelik karşısında daha dün diz çökmüş olmasının intikamını alır...