Buse Naz
@_Buse_Naz_
35 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
"Dışarıdan kahkaha atarken, böyle paslı ve kirli düşüncelerle içimi çürütüyor olduğum gerçeği o kadar katlanılmazdı ki ."
Reklam
Yaralarını kapatmak yerine açıkta bırakırsan insanların ellerine kolayca mikrop kapmanı sağlayacak yegâne silahı vermiş olursun. Zehirli iğneyi. İğne asla zehre batırılmamıştır, onu tutan insanlar zehirlidirler.
Zaten parçalanacak kırık bir camı ellerinle tutup birleştirmeye çalışamazdın. Nereye kadar tutabilirdin ki? Ellerin parçalanırdı, kanardı; kanatırdı, küçük parçaları iflah olmaz tenine saplanırdı. Göremeyeceğin ama acı verdiğini bildiğin şeyler vardı bu hayatta, insan bedenine fark ettirmeden girip can damarına saplanan. Mesela bedenini ayakta tutan şeye:Kalbine.Bütün bedenine kan pompalayan, o küçük, kırmızı şeye. Ona saplanan cam parçaları anca mezara girdiğin an acıtmazdı artık canını.
Yapıştırıcıyla yapıştırmaya çalışsan ne olurdu peki? Belki işe yarardı ama kısa bir süre için, üstelik eskisi gibi bakamazdın da dünyaya. Kim kırık bir camla dünyayı pürüzsüz görebilirdi ki? Kim hayatının penceresine kırık bir cam takmak isterdi? Ne zaman kırılıp yere saçılacağını bilmeden her gece, uykusuz kalarak gözlerini ona dikmek isterdi? Üstelik camlar şeffaftı, yalnızca gün ışığında fark edebilirdin. Bir gün, bir gece, ansızın ruhunu parçalayan kabusların birinden uyandığında ve ayağa kalktığında, kim zihnini parçalayan korkuların ayak tabanlarına saplanmasını isterdi?
Reklam