Doğumdan ölüme kadar bir pazartesiden diğer pazartesine, sabahtan akşama kadar insanın yaptığı her şey, önceden belirlenmiş, üzerinde fazla düşünmeden otomatik olarak yapılan şeylerdir. Böylesine otomatikleşmiş bir düzenin ağına düşen bir insan, insan olduğunu, eşi benzeri olmayan bir birey olduğunu, umutları, düş kırıkları, üzüntüleri, korkuları, sevgisi, özlemi, yalnızlık ve hiçlik korkusuyla birlikte kendisine tek bir yaşama şansı verildiğini nasıl unutmasın?
Kağıttan gemiler yaptım kalbimden
Ki hiçbiri karaya ulaşmazdı
Aşk diyorsunuz
Kibarlığı olanın aşkı olmaz ki bayım
Allah’la samimi oldum geçen üç yıl boyunca
Hava dökülmüş yerlerine yüzümün, büyük bir aşk yamadım
Hayır yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım
Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı
Tesbih tanelerim bitse gözyaşlarım