Bir kitap okuyorsunuz. Nihayetinde kitabın son sayfasına geldiniz. Ve o sayfaya kadar ki okuduğunuz her şeyin bir rüya olduğunu öğrendiniz. Konudan bağımsız, bu son sizi mutlu eder miydi?
Belki de o gün her şey değişebilirdi.
Bir adım geç yahut bir adım erken atılsa,
o gün tüm bu katranlı geceler, göğü süsleyen yaldızların komik bir uzantısı olabilirdi.
Neydi beni kendi gırtlağında ölüme terk eden gerçek? Neydi bir çan sesi kadar acı gelmedi tenime? Şimdi ölü yoldaşların da eşlik ettiği bu yolculuk bitti. Acıydı ki anladım, yaşamın hiçbir altın zerresinde birikmediğini...
Enes İpek "Altın Sütü"