Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Manzaradan değildi cam kenarını sevmesi. Yanında bir insan az olması demekti.
Sayfa 57
# Ben seninle tanışacağımı bilseydim, başka türlü yetiştirirdim kendimi...
Kaybolmuş bir insanın, kendisini ancak bir başkasında bulabileceğine bütün kalbimle inandım. Mühim olan o insanı bulabilmek. Aynı kaderi paylaştığınız o ruhla karşılaştığınızda,tanıdık bir şeyleri görmek umudunuzu diriltir. Bir mucize kadar hayret verici bir karşılaşma; ortak kederli ruhların birbirini bulması.
Sayfa 390
Birine aşık olmak, kendi gözlerini kör edip, hayata onun gözleriyle bakmak demek. Ayrılığın insanı kör etmesi de bundan. Evden çıktığım o sabah bir alametin peşine düştüm. Artık o alametin ne olduğunu biliyorum.Gözlerimle gördüm,kulaklarımla işittim, ellerimle dokundum. Aşk,alamet,alamet,aşk. Söze döküldüğü anda anlamını yitirmekten korktuğun derin bir varoluş hali. Aşkın bir parçası olunca, aşkın sınırlarıyla benliğin sınırları ayırt edilemez hale geliyor; ben derken aşktan, aşk derken benliğinden söz etmeye başlıyorsun. İnsan aşık olmaz, aşk olur. Hakikati içinde taşımak kelimelere dökmekten daha iyidir.
Sayfa 389