Uyum (birlik) kendisini oluşturan çelişik durumun ta kendisinden başka bir şey değildir. "Brahman felsefesi başlangıcından beri birbirinin peşinden gelen zıtlıkların çelişikliği çevresinde örülmüştür - gene de - bu zıtlıklar doğal dünyanın ortaya dökülen güçlerinin ve biçimlerinin birleşmesinden başka bir şey değildir..." İnsandaki gibi Evren'deki mutlak güç de hem düşünceler, hem de duygular evrenini aşar. Bu yüzden "ne bu"dur, "ne de böyle"dir.
Sayfa 75
Reklam
"Bilmek ve gene de bilmediğimizi sanmak en yüce başarıdır; bilmemek, gene de bildiğimizi sanmak hastalıktır."
Sayfa 74
Gerçekten dindar olan kişi, tektanrılık fikrine özünden uyuyorsa hiçbir şey için dua etmez, Tanrı'dan hiçbir şey ummaz; Tanrı'yı bir çocuğun annesini ya da babasını sevdiği gibi sevmez; kendi eksikliklerini sezecek bir alçakgönüllülüğe erişmiştir; öyle ki Tanrı hakkında hiçbir şey bilmediğini bilir. Onun için Tanrı, evrimin ilk dönemlerinden birinde insanoğlunun uğrunda can attığı değerlerin bütününü gösteren bir simgedir; tinsel dünya, sevgi, hakikat ve haktanırlık evrenidir. Gerçekten dindar olan kişi Tanrı'nın gösterdiği ilkelere inanır; hakikatı düşünür, sevgi ve haktanırlık içinde yaşar ve bütünüyle yaşamı ancak insanca güçlerini daha iyi ortaya koymasına olanak verdiği ölçüde değerlidir.
Sayfa 70
Tanrı, baba olunca ben de onun çocuğuyum demektir. Kendi kendimi aldatarak yarattığım her şeyi bilme, her şeyi yapabilme sanrımdan bütün bütün sıyrılamamışımdır daha. Bir insan olarak sınırlılığımı, bilgisizliğimi, çaresizliğimi anlayacak nesnelliğe erişememişimdir. Çocuk gibi bana elini uzatan, beni gözetleyen, cezalandıran, sözünü dinlediğim zaman beni seven, kendisini övdüğüm zaman bundan hoşlanan, karşı geldiğim zaman da kızan bir babam olsun isterim. Şurası çok açık görülmektedir ki insanların çoğu kişisel gelişmelerinde bu çocukluk evresini aşamazlar; birçoklarına göre tanrı inancının, koruyucu bir babaya inanmaktan - çocukça bir aldanmadan - başka bir şey olmaması bu yüzdendir.
Sayfa 70
Tanrı adsız olan Bir'dir; bütün doğal olaylar evreninin altında yatan, bütün varlıkların temeli olan birliği gösteren anlatılamaz bir yinelemedir O; Tanrı hakikattir, sevgidir, haktanırlıktır. Tanrı, ben insan olduğum ölçüde Ben'dir.
Sayfa 70
Reklam