Alice Miller , Beden Asla Yalan Söylemez kitabında fiziksel rahatsızlıklarımızın her birinin aslında bastırdığımız duygulardan kaynaklandığını anlatıyor .
Eco ,sözden ve her tür temastan mahrum bırakılan bu bebeklerin hepsinin ölmesini , dil ile varoluş arasındaki sıkı bağın ispatı olarak gösteriyor.
Eco önemli bir bağa dikkat çekse de , sadece dilsiz -sağırlarca yetiştirilen çocukların yaşayabildiğini biliyoruz ; bebeklere sevgi söz ve temas üzerinden iletildiği için , Parma’nın bahsettiği bebekler sevgisizlikten ölmüş olmalı ..
Unutmayalım ki çocuklarımız bizi doğurmadılar,hatta doğurulmayı da bizden onlar talep etmediler ; onları istek ve iradeleri dışında dünyaya getiren bizleriz .
Bir yetişkinin çocuk sahibi olmama iradesi ve özgürlüğü vardır.Bu iradeyi kullanmayan yetişkin, doğmuş çocuğun her türlü ihtiyacını karşılamakla mükelleftir !