Hêvîdar Karakaş
@_Heviii
“Bazen küçük bir cümle kocaman bir kitabı okutur”
Bugün ilk defa gerçeklerini gördükleri bu bilinmez dünyada başlarına gelecekleri düşünüp ağladılar. Büyüdükleri dünyadan korkuyorlardı; tehlikelerle dolu bir ormana benzeyen yaşamdan korkuyorlardı ancak bu ormandan geçmek zorundaydılar.
Aklına gelmeyen tek şey vazgeçmekti...
Boş ve anlamsız bir hayattı benimki. İçimin çekildiğini hissediyordum; bulamayacağım bir şeyi arıyor, tutamayacağım bir şeye uzanıyor gibiydim...
