Ne istediğini kendin bilmiyor musun? Nasıl dayanabiliyorsun bilmemeye?
Sayfa 45
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yine size inanırlar. Fakat menfaatlerine dokunmamak şartıyla...
Sayfa 375
O kendisi olmak için beni unutmağa belki muhtaç! Fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyorum. Bu, belki de onun hiç anlamayacağı bir şey. O benim kaderimi bitmiş biliyor ve bunda haklı! Fakat ben onun kaderi üstüne acz içinde titriyorum.
Sayfa 369
Hayatımızın bir devrinden sonra başımıza gelen şeylere o kadar hazırlanmış oluyoruz ki, kederimizi kendi içimizde taşır gibi yaşıyoruz.
Sayfa 325
Biz kabahati üzerine yüklenen insanlarız.
Sayfa 318