Hypatia
@_Hypatia
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın ilk romanı olması ve benim de yazarın okuduğum ilk eseri olmasından dolayı önemli bir yere sahip. Yazarın kaleminin akıcılığı kitabı bir çırpıda bitirmemi sağlarken bir yandan da bitmesine üzüldüm. Diğer kitaplarını da okuyacağım hevesle :))
Yabancı adlı kitabın kahramanı Meursault, kendi halinde yaşayan, artık hayattan ümidini kesmiş, günü o gün içinde yaşayıp bitiren biri. Böyle olmasının sebebini ise üniversiteyi yarım bırakmasına neden olan sebebe bağlıyor. Fakat kitapta bu sebepten bahsetmiyor. Kısacası kahramanımız normal biriyken bir anda her şey alt üst okuyor ve tamamen hayata kayıtsız bir kişiliğe bürünüyor. Kitabı okurken kimi kısımlarda resmen kahramana acıyorsunuz. Yaklaşık 1 yıllık bir süreci anlatan kitap, bir günlük havasında yazılmış. Kahramanın kendi ağzından dinliyoruz bütün hikayeyi ve duyguları. Düşünün ki bir psikologsunuz ve hastanız size kendini, hayatının kimi noktalarını anlatıyor. Sanırım sohbet havası, dinleyen kişi olma şekli de kitabı sevmemi sağladı.
Yazarımız kahramanımızın ruh durumuyla toplumdaki insanların olaylara, durumlara kayıtsızlıklarını anlatarak dikkatimizi çekiyor.
İyi okumalar...
Reklam
Gogol’un kalemini, toplumsal çarpıklıkları ifade ediş şeklini hep sevmişimdir. Mizahı o kadar güzel kullanmış ki kendi halimizi okurken oturup gülümseyebiliyoruz. İşte bu eserinde de bu durumu çok net yaşadım :)) Bir tiyatro eseri olan Müfettiş tam anlamıyla yolsuzluğun, rüşvetin, üstün alttakileri nasıl ezdiğinin anlatıldığı akıcı bir eser. Kişilere o kadar güzel anlatılmış ki okurken bir yandan tiyatroyu izliyorsunuz kafanızda. Oyuncular geliyor, kostümler, ışıklar, ses, sahne... Kitabı okurken aslında tiyatroyu yönetiyor ve izliyorsunuz :)) Ben okurken çok keyif aldım. Özellikle kaymakamın kitap sonundaki hali beni çok keyiflendirdi. Adalet bir şekilde yerini buluyor.
İyi okumalar...
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın eserlerini okumaya yeni başladım. İlk okuduğum eseri. Engin Kılıç’ın sadeleştirip günümüz Türkçesine uygun yazdığı eser gerçekten okunmaya değer olmuş. Yazar eleştirmek istediği insan tipini, toplum düzenini çok güzel ele almış. Hurafeler, defineler, büyüler... Batıl inançlara kapılmış biri zatın yaşamından kesit o kadar sade ve akıcı bir dille anlatmış ki bir solukta okuyabilirsiniz. Özellikle hikaye bitip de okuyucuya ders verme, kitabı yazma amacını kaleme aldığı sayfalar gülümseten türden ve çok hoşuma gitti(sayfa 75 ve sonrası). Yazar’ın ince düşünceleri, göndermeleri, betimlemeleri çok güzel. İncelememde de özellikle o kısımdan alıntılar koyacağım.
İyi okumalar...
*Güya bütün insanlık yalanı, dolanı ortadan kovarak adalet ve hakikati en saygın makama geçirmek için uğraşıyor. Maazallah böyle bir felaket gerçekleşirse hep siyasetler, ticaretler, işlemler durur. Bütün dünya altüst olur. En akıllılarımız her gün aldanıyorlar. En akılsızlarımız her gün aldatıyorlar. Hepimiz daima aldanıyoruz, fakat fırsat düştükçe aldatıyoruz.
*Voltaire’lerin, Diderot’ların ve daha geçen asırdaki Zola’ların, Maupassant’ların hazırladıkları yaklaşımlar ne oldu? Şimdiki düşünürlerin, yazarların, şairlerin etrafa savurdukları fikirleri günlük kokularıyla dolu birer kilise vaazı şeklinde ve kavrayışımızı uyutacak bir ağırlıkta buluyoruz. Bütün romancılar ise halka bir hurafe devri açtılar. Eski zamanın masallarına yeniden geçerlilik kazandırmaya uğraştılar.
*Henüz hepimiz hayatın özünü anlayamayarak havada saadet, kuyu dibinde cennet arayan, birbirimizden keramet bekleyen, boş şeylere kapılan, vaatlere aldanan saf kimseleriz.
*Bu dünya henüz büyük komik Moliere çağından üç adım ileri gitmedi. Daima üstadın ebedi komedyaları tekrarlanıp duruyor. Yalnız
