Demişti anam bana buzda olsan erime kaldırdım dünyayı dertlerimin yerine... -Ama erimeli miyim bilmiyorum.Artık erimeli bı insan çünkü dertler yoruyor kişiyi çok yoruldum ya...
Artık bırakacağım akışına neyse yine diyoruz
İyi ki Ben İyi ki Sitare
Aklımdaki düşüncelerin uyumu...^_^
-Aslı gibidir hayat diyorsun söylesene hayatın aslı nedir?
-Sence hayatın aslı ne olabilir?
-Biz olabilir.
-Evet olabilir.
Olabilir çünkü hayat bizizdir bizden gelir bizde yaşar yani bizim varlığımız olabilir. İnsan,hayatı kendi özünde ruhunda aramalı sonra çevresinde aramalı sonra dünyada aramalı çünkü Biz Bizin Bütünüyüz bizi biz yapan maddeler oluşturmuş olabilir yani...
-Sitare-
-Susmasaydın, duyardım belki; dinlerdim seni, anlamaya çalışırdım. Küçüktüm ama anlayabilirdim, değil mi? Kırmadan anlatabilirdin; belki anlatacakların kırmazdı. Belki her şey çözüme ulaşır ve biz de bu kadar acı çekmezdik. Neden cesur olamadık ki? Ya sen, ya ben... Nedenler silsilesinde boğulduk. Hâlâ da birbirimizi ne anlayabildik ne de uğurlayabildik. "Gel ya da git."...(*_*)
-Sitare-
"Gönlün Sultanı..."
Saray yerine içindeki sultanı istemek gerektiğine o vakit karar verdim.Saray dediğin, gönül sultanının bulunduğu yer değil de Neydi ki? Mesele sarayı aramakta değil, sultanı aramakta. Köşkle, sarayla ilintili sultanlar, saraylarını terk edip gidenlerden oluyordu; ama hakiki sultanların sarayla, köşklerle ilintileri bulunmuyordu. Mülkün sultanı ile gönlün sultanı arasındaki fark buradaydı.
