Dağdan odun getiriyordum. Herkes ona odun diyordu; iki heceyle, od-un işte, ateş veren şey... Ama ben onun ilk hecesiyle ilgilendim, ateş olan kısmına, gönüllerde aşkı tutuşturan alevli kısmına, "od"a talip oldum. Herkes dağa odun için gittiğimi sanıyordu ama ben od için gidiyordum.
Gidiyor ve od üzerine kendimle konuşuyor, kendime konuşuyor, içimde onun alevini hissediyor, gönlümü tutuşturuyordum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Heybemin yıldız nakışlarında Sitare’nin gülümseyen hayalini gördüm. Bu yıldızları oraya benim için nakşettiğini söylerdi hep. Tek tek bütün yıldızlardan bir ışık doldu gönlüme. Ve içimde Sitare ağlamaya başladı. Anladım ki Sitare benim için bir rehber, Sitare bir yoldu. Sitare benim doğru yolumdu. Bu yolun sonu nereye varacak bilmiyordum, ama nereye varırsa varsın Sitare’den geçmeyecektim. Sitare, beni hayata bağlayan isimdi.
-----------------------------------------------------------------
"Alemde sevgiden büyük bir umut da, sevgiden öte bir korku da yoktur. Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi, sevgiliden umut etmek umudun en yüksek kertesidir. Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını sansa da yürüyen ölüden ibarettir!.."
-Yunus Emre-
Yalnızlık, insanın içine işleyen bir duygudur; birine sarılmadan uyumak, kendimizi yalnız hissetmek ruhumuzu ağırlaştırır. Sanki yalnız kaldığımızda tüm kötülükler gelip bizi bulacakmış gibi bir his kaplar içimizi. Böyle zamanlarda sırtımızı yaslayabileceğimiz bir dayanak ararız. Bu dayanak bazen bir eş, bazen bir anne ya da baba olur. Onlar yanımızdayken, kendimizi daha güvende hissederiz. Kimileri yalnızlığa alıştığını sansa da, bana göre hiçbir insan gerçekten yalnız kalamaz. Çünkü insanoğlu her zaman birine ihtiyaç duyar; bu, varoluşumuzun bir gerçeğidir.
-Turnalardan haber verin, yâri çok özledim ben...
;( (+_+)
-MaviRüzgar-