Kaybolmuş bedenim.
Avuçlarımda terli, rengârenk ipsiz uçurtmalar ha koptu, ha kopacak.. Ve koşmaktayım yalın ayak hayallerimi sardığım uçurtmalarla rüzgâra karşı.
Tut ki ;
Doğuştan tek kanatlı bir kuş misali bir ömür uçabilme hayali ile yaşayan ben,
Tut ki ;
Avazı çıktığı kadar susarak bağıran ben,
Tut ki ;
Koca bir depremin enkazı altında hayallerini arayan ben,
Ve tut ki ;
Son bir umutla sesleniyorum sana ey hayat!
"ORDA KİMSE VAR MI"..?
🅙🅘🅨🅐🅝