İnsanın ölümle yüz yüze olduğunu farkettiği an, işte yaşam orada başlıyor. Bir karınca ölür ve ölümü hissederiz. Ardından anlamlı bir ölüm için ne mümkün bunun için yaşarız.
Varoluşsal sancıları yaşamayan yoktur, evde, iş yerinde, sevdiğinde, sevildiğinde, umut ettiğinde, umudun kırıldığında… yaşamın anlamının insanın kendi içinde olduğunu ve kendine atfettiği anlama bağlı normal bir sancı olduğunu bilmek. -Varoluşmaktayım-