Şu insanoğluna şaşıp duruyorum, neyin hakiki sahibidir ki hep övünüp durur? Evveli bir damla su, sonu ceset. Rızkını temin etmekten, hayatını sürdürmek için lazım olan ihtiyaçlarını karşılamaktan aciz. Minik bir sivrisinekle baş edemez, verdiği acıya mani olamaz. Boğazına takılan bir şey onu ölüme götürebilir. Sana soruyorum dostum, önünde bekleyen kabir kapısını kapatabilir mi bir insan? Ölümü başından def edebilir mi? Peki neden bu gurur, neden bu övünüp durma anlamış değilim...