Eeyore
@_Lalena
4 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Kelimelerin ağırlığını hissettiğim her an, dilimin ucunda duran sözcükler zehre dönüşüyor sanki.
Daha fazla kırılmamak için susuyorum; çünkü kelimeler anlamını yitirdi artık.
Ama suskunluğun da bir dili var. Sustukça, baktığım her şey daha derin anlamlar kazanıyor. Gökyüzü daha mavi, yağmur daha keskin, rüzgâr daha soğuk. Çünkü kelimelerin dokunamadığı yerlerde, doğa bir şiir gibi konuşuyor benimle.
Bir gün, belki bir gün, bu suskunluk yerini kelimelere bırakır. O zaman, her kırık parçamı toplar ve yeni bir hikâye yazarım. Şimdi ise, suskunluğumun içinde saklanıyorum. Daha fazla kırılmamak için...
Reklam
Pratik acılar, sadece yemek yiyerek çözülebilecek acılar, belki de en güçlü acılardır. Belki de bu acılar benim bu on talihsizliğimi darmaduman edecek kadar korkunç ve sonu olmayan bir cehennemdir. Bunu bilemem fakat intihar etmeden, çıldırmadan, siyasi partiler halkında konuşarak, umutsuzluğa kapılmadan ve pes etmeden mücadeleye devam etmek, acı verici değilse nedir?
Sayfa 15
Sadece vücudunda akan kanın ağırlığından ve hayatın acımasızlığından meydana gelen, böylesine bütünlük duygusundan yoksun, bir kuş kadar bile olamayan ancak tüy kadar hafif, sadece boş beyaz sayfayı andıran bir gülümsemeydi bu.
Sayfa 9
ağaçların
rüzgârların taşıyamayacağı
kelimeleri
vardır.
bu yüzden
onlara
hikayelerini
biz yazmalıyız
ta ki
anlatacakları
başka bir şey
kalmayana kadar.
-hikâyeyi yaz
üzgünüm,
eğer
senin
hayal ettiğin gibi
bir kız evlat
olamadıysam
-oysa daima senin göğsünü kabartmak istedim.
Reklam