Sevincin bundan fazlası kriz halini alabilirdi. Bahtiyar olmaya alışmamış insanların, her saadetin arkasında pusu kuran fena talihlerin bir suikastinden ürkmelerine benzeyen sebepsiz bir korku içinde sevincini frenliyordu.
Partilerin seçimlerde aptal avcılığına çıkmaları, onları kandırmak için başvurdukları demagojinin demokrasi yerine geçmesiyle sonuçlanır... On cahili dokuz alime tercih eden bir sistemde bilginin demogajiye mağlup olnmasına şaşırır mısınız?
Adaletin ölçüsü, ehliyet ve liyakattir. O zaman cahil bir Kayserili pastırmacının milyoner olduğunu ve bir fikir adamının süründüğünü göremezsiniz. Kazanç, sermaye ile çalışma arasında birinciye arslan payını vererek değil, istihsalde ikisinin tesir derecelerine yani liyakate göre paylaşılır.