Şu akıp giden günlerinde yuvarlandığımız hayatı düşününce, o hayattan ne öğrendiğini kim tam olarak bilebilir ki? “Hayat bir okul değil ki öğrendiklerimizi deftere yazıp ezberleyelim ve sınav günü geldiğinde yüz alalım.”
Karanlık duvarları yıkmak yetmiyordu.Bazen karanlık bir duvarı yıkarsınız ve önünüzde geniş bir yol açılır ama ikinci bir duvara kadardır bu.Gelmez duvarların sonu.Bazen de aklın barikatlarını yıkarsınız ve önünüzde deliliğin yolları açılır ama yeni bir akla kadardı bu.Ne deliliğin sonu vardır ne de aklın,ne duvarların sonu vardır ne de yolların.Sokaklar boyu yürüyüp düşündüm, gidecek yerim yoktu benim.Rüzgarlara karşı durup düşündüm,arayacak kimsem de yok tu benim.Yolun başında müptelaydım, yolun sonunda müptezel..