Reklam
Hayatta hiçbir şey insanın çevresine kendi benliğinden daha yüksek duvarlar öremez.
Kâh mazinin acılarına kâh geleceğin kaygılarına savrula savrula geçen bir ömürle, hayatı kendine zindan eder insan.
İnsan, ait olduğu yeri bulana dek gurbettedir.
Bunca hicran, bunca tasa, hep evinden uzak olduğu için. Şayet şu gurbette küçücük bir mutluluk tattıysa, o da ait olduğu yeri hatırlattığı içindir.
