"O resimde kötüye dair, utanılması gereken hiçbir şey yoktu. Sen benim gözümde bir daha asla rastlayamayacağım türden bir idealdin. Şu karşımdakiyse şehvet düşkünü bir iblisin yüzü."
"Benim ruhum böyle bir yüze sahip işte."
"Aman Tanrım! Nasil bir şeye tapmışım ben meğer. Şu şeytani gözlere bak."
"Cennet de cehennem de icimizde Basil." dedi Dorian ellerini çaresizce açarak.
Hallward tekrar dönüp tabloya uzun uzun baktı. "Tanrım! Eğer doğruysa, böyle bir yaşam sürdüysen, seni karalayanların tahmininden bile daha kötü bir insansın demektir."
Işığı yeniden tuvale tutup incelemeye devam etti. Tuvalin yüzeyi tıpkı bıraktığı gibi duruyordu; hiçbir bozulma yoktu. Bu
iğrençlik ve çürüme içten geliyordu belli ki. İşlenen günahlar tıpkı cüzzam yarası gibi o şeyi hızla içten içe çürütüyordu. İçi
su dolu bir mezarda çürüyen bir ceset bile boylesine dehşet verici görünemezdi.