Fettah esmasının gölgesinde durup dostlarımıza gönlümüzün baş köşesinde yer açalım.
eşikte bekletmeyelim kapıları açalım.
kimseye hor bakmayalım. dostlarımıza küsmeyelim kapıları hep aralık açık bırakalım.
fettâh isminin ışığına varıp kalp gözümüzü körleyen perdeleri açalım.
Dergahın kapısı açık girelim fettah olan Allaha el açalım
bize manevi rızık kapıların açılması için gönlümüzü darlıktan genişletip açması için
insanların yeryüzünde yapıp ettiklerinden ayrı, birçok alamet, birçok tohum görülür yolda ve güzel havanın mayasız ekmeğinin altında, yeryüzünün tek bir derin soluğundadır hasadın bütün karı...
Anlamaktı zor olan, ki kolaya kaçmak alınmaktı her şeye
Ben aslı buldum, yaslı kalbin paslı kör durumda ilacı oldum
Hep kiracı kaldım, verilen her değerde hancı durdum
Yıkılan her güvende yolcu düştüm, üşüdüm yalnızlarda
Yıldızımla karaya düstüm, sancı buldum
Yankılandı bin acımda her sesim ve analiz ettim
Kimsesizdi ruhum ki kimselerdi
Kimsesizler hilesizdi tüm görüntüler
Ve her seferde gerçeğin bir payını buldum
Yorgun oldum, sorgum bitti
Durdum baktım yağma etti Tanrı tüm ganimetleri
Riya rüyalar anlatıldı gereği yoktu
Martavalla avunan oldu insanoğlu
Çukura gömdü arzularını
Tüm günahlarıyla onure etti yalnızlar da garibe düştü