Vahşi Yahudizm ve Türkçe Atasözleri
Türk Dil Kurumu;
Acımasız, meşrepsiz ve Yahudi söylem aktarımının temsilciliğinde geçmişten günümüze ne deyimleri dilimize pelesenk etti de farkında olmanın gereğini dahi fark etmedik.
Uzun zamandır bu konu üzerinde çalışırken ipin ucunda kim var diye arasam yine Yahudi ve Ermeni etkisini görürüm. Düzeltme çabasının karşılığını ise her seferinde bunlar bize ait sözler olmuş artık diyerek karşıma alırım.
Ne desem beyhude demem.
Zira;
Sözü düzeltmeyen, sıra özneye geldiğinde edilgen olmaya mecburdur.
kızını (veya evladını) dövmeyen dizini döver / GÜNCEL TÜRKÇE SÖZLÜK
Biliyorum, bu sözü hiç yadırgamadınız. İnsanın çocuğunu yetiştirmesi hususunda dikkatli olması gerekliliği gibi düşündünüz.
Heyhat;
Yahudizm muharref Tevrat eliyle şöyle seslendi dünyaya;
Süleyman’ın Özdeyişleri 13:24
“Değneğini esirgeyen çocuğunu sevmez…”
Dilden dile akan bu söz ise 1930'lu yıllarda dilimize eklendi. Yeni bir söylem anlayacağınız.
Şinasi’nin 1852’de derlediği ve Ziya Paşa’nın dil işçiliğiyle tanınan eserlerinde geçen atasözleri listelerinde bu söze benzer ifadeler yer alsa da halk dilinde bu vahşet bu haliyle hiç yer almadı.
Yerel ağızda hiç kullanılmamış bu deyim Beyoğlu’na kaçıp kaçıp haytalık edenler için şehirde yaygınlaştı. Kemalist gazetelerin köşe yazarlarınca kullanıldı.