Sıla Çifçi
@_S_la
Her şeyden biraz var içimde
Birleşip bir ‘ben’ eder hepsi de
Şu anda okuduğu kitap
İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Onca mavi, onca yeşil, onca ışığa karşın simsiyahtı…
Ama yine de ‘insanın acısını insan alır’ sözüne inanıyordu bütün yüreğiyle.
“Sonuç?” ya da “Sonra?” diyen kimi görürse mezar taşlarını gösteriyordu. “Sonuç yok” diyordu. “Sonuç, ertelenmiş bir şimdi, sürekli devinen gerçeğin yeni bir başlangıcı, bir yanılsamasıdır bulunduğumuz yere göre. Aslolan süreçtir ve elimizdeki tek gerçek, biricik şans, şimdi, şu an yaşadığımızdır. 
