Seher Salık

Seher Salık
@_Seher_
17 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
BEATRICE
“Seninle konuşuyorlar Beatrice, çünkü sen sadece bir lider değil; evrimin karanlık mirasını taşıyan bir bilinçsin.”
KLAROS YAYINLARI·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Evrim
“Beden evrildi. Ama ya bilinç?”
KLAROS YAYINLARI·Kitabı okudu
Alıntı
yapabilir misin?
Sen ne isen dünya da o'dur. Sen bir tek sen dünyadaki tüm açlığa son verebilirsin.
Sayfa 200·Kitabı okudu
Alıntı
Gece gece
Uzun zamandır feribota binmedim diyorum. Gidiyorum iskeleye. Atıyorum kendimi feribota, mis gibi deniz kokusu, simitle martı besleyen insanlar, ıvır zıvır satıp milletin başını şişiren çığırtkan adamlar, aşıklar, yalnızlar ve yunuslar. Kız kulesinin muazzam görüntüsü, iyot kokusunun insanı alıp götüren hikâyesi, sabırsız şoförlerin araba kornaları ve boğazın yalıları. Kurmalı oyuncak gibi gidip gelen insanların koşuşturmacaları. Güneşin yerine gri bulutların kendini sergilediği tuval, işte her gün yaşanan bu hayat koşuşturmacası. İstanbul’un sağlam kalmış surları, el arabalarında kaset satan kaçakçıları, balıkçıları, marjinal insanları, camileri ve kiliseleri. Hava kararana kadar oradan buraya sürüklenen ihtiyar bedenimle iç içe giren anılarım. İskeleden inerken yaşadığım o hep kavuşma hissi. Sonrası hüzün tarlasının ekili hasadına vurduğum tırpan. Angeli’nin son kez gördüğüm o çehresi ve uzun zamandır gelmeyen hayaleti. Ben de Kadir gibi, yıllardır aradığım aşkın, hayallerimde hayaletine sığınmışım, benimle onun arasındaki tek fark sadece zaman.
Sayfa 103·Kitabı okudu
Alıntı
Delilik
Sitem çalıyor radyoda, Duvardaki yağlı boya canlanıyor. Mutfakta sesler, gülüşmeler. Odada birileri koşturuyor. Banyodan bir kadın sesi şarkı söylüyor, Bu kalabalığın içinde köşeye sinmiş bir ben. Hayat bilinmez bir şiar. Ellerim masanın üstünde ellerinle birlikte, Kucağında bağdaş duranlar mutsuz günlerimin yansıması. Her şey radyonun yüzünden. Bu kimin sitemi ise susuyor. Aklımın çeperleri dağılıyor. Tüm pencerelerin önünde gelinlikler havalanıyor, Kırmızı kurdeleler giriş kapısından dışarı süzülüyor. Bir ben bir de senden kalanlar, Göğsümde sıkışan ellerim, Ve deliliğim.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam