"Düşen ağaca balta vuran çok olur," demiş ya atalarımız, ben de naçizane şöyle diyorum kendime,
"Düşsen de yaranın dilinden anlamayacak kimselerin yanında yaranı gösterme, acını belli etme. Dişi kıran, pirince en çok benzeyen beyaz taştır ve o beyaz taşlara dikkat et."
"Allah der ki, "Onsuz yaşayamam" deme, seni onsuz da yaşatırım.
Ve mevsim geçer, gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar,
Canından saydığın yar bile bir gün el olur, aklın şaşar.
Dostun düşmana dönüşür, düşman kalkar dost olur, öyle garip bir dünya
Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur.
"Düşmem” dersin düşersin, "Şaşmam" dersin şaşarsın.
En garibi de budur ya "Öldüm” der, yine de yaşarsın.
Mevlâna