Geldim işte! Döndüm sana! Gidecek başka bir yerim yok, çünkü! Tanıdığım tek ev, sensin! Bildiğim tek şey, sensin…
Reklam
Başkalarının aklından geçenleri kabullenmesi için, insanın belli bir süreye ihtiyacı oluyordu. Bu süre içinde, kendisine sunulmuş olan fikri alıp, üzerinde birtakım değişiklikler yaparak kişiselleştirmesi gerekiyordu. Böylece fikri, kendisi bulmuş gibi sahiplenmesi mümkün olabiliyordu.
Peki, zararın neresinden dönsen kârdır? Yani, tam olarak, neresidir orası? Çünkü zarar da bir yere kadar zevk verir, değil mi?
Ve umarım, hiçbiri bir daha karşıma çıkmaz! Çünkü her ne kadar, geçen onca süre içinde hayli değişmiş olsam da, daha iyi bir insan değilim. Sadece, o günlerde her neysem, onun dahasıyım! Daha acımasız, daha katil, daha yalancı, daha canavar ve daha ve daha ve daha her şeyim… Bugün artık ben, safkan bir cesedim. Başka bir şey değil…
Reklam