Hiçbir şey hissetmiyordum. Bir hayal dünyasındaydım. Hatıralar dünyası gibi bir şey... İyi olanları düşünmeye çalışıyordum. İyi hatıraları. Sayıları azdı ama yine de bir yerlerden çıkıp geliyorlardı.
Kendininki yerine başkalarının akıllarına güvenerek, zihnini hayatla kirletmemiş ve daima emirlere uyduğu için, kimse tarafından sorgulanmamıştı. Özellikle de kendi vicdanı tarafından!