Uzun süre Ludwig'in odasına oturdum. Başını ellerinin arasına almıştı. "Her şey boşuna, Ernst. Biz bittik, ama dünya sanki savaş hiç olmamış gibi dönmeye devam ediyor. Çok değil, kısa bir süre sonra bizden sonraki kuşaklar okul sıralarında oturacaklar, savaş öykülerini meraklı gözlerle dinleyecekler, sonra can sıkıntısı içinde okuldan çıkıp gitmek isteyecekler, keşke biz de savaşa katılsaydık, diyecekler. Şimdiden gönüllü asker olmaya koşa koşa gidiyorlar, daha on yedi yaşına bile gelmeden siyasi cinayetler işliyorlar. Öyle yorgunum ki, Ernst..."