"Onlar zırvalıyor diye mi böyle oldum sanmıştınız? Saçmalık! Saçmaladıkları zaman hoşuma gidiyor! Saçmalamak insanın bütün organizmalar karşısındaki tek ayrıcalığı. Saçmalıyorsan, doğruyu bulacaksın demektir! Saçmaladığıma göre ben de insanım. On dört kez, belki de yüz on dört kez zırvalamadan önce bir tane bile doğru elde edemezsiniz, bunun da kendine has bir saygınlığı vardır; kendi aklımızla zırvalayamayız!"
".. Tam bir kişiliksizlik istiyorlar ve bundan da büyük zevk alıyorlar! Ne kadar kendin olmazsan, ne kadar benzemezsen kendine, o kadar iyi! Bunu da en yüksek ilerleme sayıyorlar. Bari bu saçmalıkları kendi kendileri konuşsalar..."
Viyana'daki kliniğinde yaptığı bir araştırmada Frankl şu sonuçlara ulaşmıştı: Hem hastaları hem de personelinin yaklaşık yüzde 80'i insanoğlunun yaşamak için bir nedene ihtiyacının olduğuna inanıyor ve yaklaşık yüzde 60'ı uğruna ölmeye değer birine ya da bir şeye sahip olduğunu hissediyordu.