Neva
@_Unexpected
Bireysel gelişimin sürekliliği toplumsal gelişimi zorunlu kılar.
Lisans
24 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sevgiyi heder etmeyecek kişilere emanet etmeli insan.Sevgi
Puan vermedi·200 syf.··
Beğendi
·2023 1. kitabı
·691 günde okudu
·Okunma: 18 Şubat 2023 22:04
Sevmek öyle değişik bir duygu ki..
Sevdiğiniz kişi buna değer biri çıkarsa dünyalar sizin.Yok eğer sevginize layık değilse heder olur.Hissettirilmeyen gösterilmeyen sevgi diye bir şey yok.Seven kişi bir şekilde bunu hissettirir.Tabi sizi ne şekilde sevdiğine de bağlı.Allah sevgimizi heder etmeyecek,layık olacak kişilere emanet etmeyi nasip etsin.Öbür türlüsü insanın içinde büyük bir yara.
Reklam
Medyanın ne denli yozlaşmış olduğunu ve gazetecilerin ya da muhabirlerin bazılarının maalesef işinden olmamak uğruna yaptıkları haberlere ya kısıtlama ya da sansürlemeler getirdiklerini zaten biliyorduk.Fakat kitapta daha fazla ayrıntı var.Şapkamızı önümüze koyup bir düşünmemiz gerekiyor. Böyle mi olmalı? Gazetecilik bu mu? İnsanlar doğru ve gerçek haberleri beklerken; çarpıtılmış,eksik yazılmış ya da yanlı tavır alınmış yazılar yazılması ne kadar doğru?
Kitabı okurken çok şaşırdığımı söyleyemem ama şaşırmak isterdim. Ne yazık ki bu gibi haberleri tv programlarından,haber kanallarından ve birçok farklı sosyal mecradan görüyor ve maruz kalıyoruz. Anlayışın değişmesi gerekiyor. Zorluklar karşısında doğruyu savunmaktan geri durmayan insanlara ihtiyacımız var.
Bir kadının etrafında oluşan bir aşk öyküsü.Baba ve oğul farklı zamanlarda aynı kadını seviyorlar ve bunun üzerine ikisinin de hayatında değişen bir çok şey oluyor oğulun yaşadıklarına daha çok yer verilmiş.Aşk insana hem bir cesaret hem bir korku veriyor.Hem kaybetme korkusu yaşatıyor hem de sevilen kişi ile her zorluk her engel aşılabilirmiş gibi geliyor.Yaşadığımız ilişkilerde birbirimizi anlamaya ve geliştirmeye,birbirimizin hayatında yeni zorluklar yaratmak değil de zorlukları birlikte aşmanın bizi daha çok bağlayacağına inanmak gerekiyor.
Kitap önce adaya düşmüş çocukların kurtarılana kadar o adada eğlenceli vakit geçireceği izlenimini uyandırsa da okumaya devam ettikçe aslında o adanın herhangi bir ülke, oradaki çocukların da ülkede yaşayan bireyler olduğu ve kiminin iyi kiminin kötü duygulara daha yoğun şekilde sahip olduğu görülmektedir. Jack ve Ralph iki farklı kişiliği ve yönetimi temsil etmektedir. Biri zorbalıkla ve vahşilikle,korkuyla insanları himayesi altında bulundururken diğeri ise kurtarılmak için olması gerekenleri iyilik ve güzellikle demokratik bir biçimde düzenliyor ve yönetiyor.İnsanların ne kadar iyi ve merhametli olursa olsunlar çok zor şartlarda bazı şeyleri yapmaya zorlandıkları,konu olan can güvenlikleri ise istemedikleri şeyleri bile bazen kabul etmek zorunda kaldıkları görülmektedir. Fakat bazı insanlar böyle durumlarda bile iyiliklerinden şaşmazlar.Kitapta da böyle bir karakter mevcuttur.Bazen insanların dış görünüşüne aldanarak onların zeki olduğunu ya da olmadığını düşünürüz. Aslında bu büyük bir yanıltıcıdır.Domuzcuk karakteri bu vasıflara sahiptir ve okurlara bu yanılgıyı açıklar vaziyette bulunuyor.Kitapta her bir karakter gerçek hayatta bir karşılık buluyor bu sebeple bu kitaba roman demek yanlış olacaktır.Gerçek hayattan kesitler bulunmaktadır.Kesinlikle tavsiye olunur.
Dostoyevski müthiş bir betimleme ustası.Kitapta gözünüzde canlandıramadığınız hiçbir bölüm yok.Hikayedeki karakterlerin bazı davranışları bana tuhaf gelse de her insan da normal olacak değil ya.Böyle naif insanlar da mevcut hayatta hatta fazla naif.Kitap okunabilir betimlemelerden sıkılacak arkadaşlar olabilir ama tavsiye edilir.
Reklam