Tuğba D.
@_Vanitas
12 kütüphaneci puanı
2907 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Uzak-iz
Bir haritanın kıyısında yaşıyorsun adı silinmiş bir yer gibi, ben yolunu ezbere biliyorum. Rüzgârın yönü değişince sana varırım sanıyorum ama her seferinde başka bir mevsime düşüyorum. Kapıların yok senin açıp girebileceğim ya da hep yanlış eşiğe geliyorum. Bazen bir nehir oluyorsun, kıyına oturuyorum; suyun akıyor ama ben geçemiyorum. Bazen bir şehir gibi ışıkların yanıyor uzaktan bakınca, yaklaşınca kör karanlık. Ve ben, sana her gelişimde biraz daha kaybolmayı öğreniyorum.
Reklam
Önemli
Arkadaşlar şu kitabı bulma ihtimalimiz var mı? Basılı olursa çok iyi olur ama e kitap hali de kabul.
Sonsuzdaki Son...
Sonsuzdaki Son...Échonoir
Karanlıkta etrafı yoklamak gibi... Nerede olduğunu, var olup olmadığını bilmeden.
Koca bir boşlukta yankılanıyor sesim; çığlık atsam, duvarlara çarpıp bana geri dönüyor.
Beklemek bile fazla belirli bir kelime burada. Bu, gelmeyeceğini bilerek durmak, ne sona eren ne de başlayan bir hâlin içinde asılı kalmak. Karanlıkta yoklayarak değil, karanlığın kendisi olarak kalmak.
Sanki biri gitmiyor da, birlikte durduğum zemin çekilip alınıyor.
Reklam