Bir insanın kendine oy vermesini hep çirkin bulmuşumdur. Dünyanın en çirkin iki şeyinden biridir. Diğeri de, kriket oynayan bir Hintlidir.
Reklam
Devlet mi öldürecekti?
Devlet bir kelimedir, Gazâ. İnsanlar öldürür.
...
Uçurtmanın kuyruğuna simit parçaları bağlayıp gökyüzündeki kuşları beslemeye çalıştığın günleri hatırlıyorum da... Nereden nereye... Değil mi?
Onu hatırlayamazsın, Cuma. O, seni öldürmeden önceydi. Şimdi sus da seyret!.. Seyret de, o kelime dediğin devlet cümle içinde nasıl kullanılıyormuş, öğren!
Türkiye, doğusundaki aynaya bakınca şişman olduğunu, batısındaki aynaya bakınca da kemiklerinin sayıldığını düşünen, üstüne giydiği hiçbir şeyi kendine yakıştıramayan, bulimik ve depresif bir genç kızdı. Yirmi yıl boyunca boğulacakmış gibi yiyip sonra pişman oluyor, bir yirmi yıl da boğazını kanatana kadar kusup sonra yeniden yemeye başlıyordu.
... piramitlerin dünya dışı varlıklar tarafından yapılmış olduğuna asla inanmadım. Çünkü piramitlerin, insanlar tarafından değil ama insandan yapılmış olduğunu anlamam çok sürmedi.
“Diyor ya Âşık Veysel, ‘iki kapılı bir han’ diye? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep. Gideyim de kapatayım birini!”
Reklam