Leylâklardan, Fulyalardan, Begonvillerden
İğde çiçeklerinden, karanfillerden
Sana yollar döşedim şair gönlümce
Sen de lâlelerle, gelinciklerle
Çık gel artık uzak, rüzgârlı sahillerden
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem gece.
Demedim mi bu hasret bitirir seni
Ay dolanır gider, yalnız kalırsın
Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın
Demedim mi yüreğim sevme!
İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz....
Geri dönen hangi güvercinin var?
Senin hangi çiçeğini sakladı bahar?
Demedim mi aklım, inanma!
Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyorum yeniden
Dağ başı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter.
Huzur ellerinin güzelliğidir
Gözlerin karşımda mutluluk denizi
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter.