Dedikodu hakkında olduğunu düşündüğüm, kendi yaşamımız boş ve sıkıcı olunca diğerlerinin özeliyle ilgilenerek eğlence bulmaya çalıştığımızı anlatan bir alıntı bence. Kendi yaşamımızdaki heyecan eksikliğini, diğerlerinin yaşadıklarıyla doldurmaya çalışıyoruz. Kendi yaşayamadıklarımızı diğerlerinin yaşadıkları hakkında konuşarak telafi etmeye çalışıyoruz. Ama bu delikler, bu boşluklar tıkanmış oluyor sadece. Elimize bir şey geçmiyor…