Ardından eski zamanlardan bir şairin satırlarını okuyorum ve kendi kalbime bakıyormuş gibi hissediyorum. O kadar fazla acıya göğüs geriyorum ki! Ah, benden önceki insanlar da böyle perişan olmuş mudur?
"Bana nasip et onu!" diye dua edemiyorum, ama yine de sık sık sanki o benimmiş gibi geliyor. "Bana bağışla onu!" diye dua edemiyorum, çünkü o bir başkasına ait.