Dehrin ne safâ var acaba sîm ü zerinde.
İnsan bırakır hepsini hîn-i seferinde.
(Dünyanın altınında ve gümüşünde ne mutluluk olabilir ki? İnsanlar o kaçınılmaz son yolculuğa çıkarken zaten bunların hepsini geride bırakır.)
Bir yağmur bilirim,
bir de kaldırım,
Biri damla damla
alnıma düşer,
Diğerinde durur
göğe bakarım.
Ne şehir, ne
deryâ-yı deniz
kokan gemiler,
Bir yağmur bilirim,
bir de kaldırım..