İmran

İmran
Okur/Gezer
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı; Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.
Reklam
Kim ki kalbini iyiliğe bir basamak kılar, ötelere sıçrar ve orada durup aşk ile ânı seyreder. Dur ve bak.
Gitmek gibi oluyorum her daim Annesiz bir telaşın gezindiği yerlerden.
Seni yoksulken gördüm, daha güzeldin. Gel ey mahcubiyet, saklan arkama.
Reklam