Zeyneb annemiz, Hatice annemizin vefatının ardından;
-Ancak annesiz kalanlar beni anlayabilir, ancak gözünün önünde annesinin gidişini çaresizce izleyenler acımı hissedebilir. Bugüne kadar yaşadığım acılar acı değilmiş, ıstıraplar ıstırap değilmiş, hüzünler hüzün değilmiş, hepsi dayanılılabilir, katlanılabilirmiş.
Varlığıyla var olduğum, şefkatiyle yıkanıp yunduğum, merhametiyle boyanıp hayat bulduğum, canımın ta içi, bitaneciğim, sultanım, en güzel kaldın, en iyi kadın, en muhteşem kadın anneciğim Rabbine kavuştu, cennetine uçtu…