Sercan Yıldız
@__Masiva__
Öğretmen
Mustafa Kemal Üniversitesi
Mersin /Diyarbakır
Mersin, 22 Temmuz
937 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
Sevdiğin karın seni terk etti. Herkesin söylediğine göre: aşk, ama bu kaybettiğinde acı çekmek dışında ne anlama gelir? Onu sevdin ve onu kaybettin. Görünen bu. Ama oturup bir daha düşününce, senin söylemekten hoşlandığın gibi, onu kaybetmediğini veya kaybedemeyeceğini anlayacaksın, çünkü ona asla sahip olmadın. Asla senin değildi o. Başka insanlara sahip olmazsın, tıpkı onların da sana olamadığı gibi. Ayrı hayatlar yaşarsınız. İnsanlar bazen işine yararlar, alet çantasından işine yarayanı almak gibi bir şeydir. Diğer zamanlarda kaçınılması gereken birer engeldir ve bazen silinmeleri gerekir. Sonuçta, kendi aletlerinle baş başa bırakıldın, son derece düşmanca bir ortam, orada var olan her şey senin hayatını zorlaştırmak ve sonunda seni yok etmek için vardır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şey insanların eli altında, dünya ayakları altında ve bilginin tamamı parmakları ucunda, ama dünya cehalet ve ön yargı ile yöneltilmeye devam ediyor.
Insanlar tıpkı bu nesneleri kullanıp unuttukları gibi, bizi kullanacak ve unutacaklar. Sürekli olmasa da insanlar bir nedenle işimize yarar ve bu yüzden onlarla irtibata geçeriz. Ama hemen ertesi gün, bizi rahatsız ederler ve hiçbir şeyi hayatımızdan yok olup gitmelerinden fazla arzulamayız. Çöpten kurtulur gibi her gün insanlardan kurtuluruz. Biz kurtuluruz ve bizden kurtulurlar, gerçeğin ta kendisi. Bizden sürekli kurtulan bir dünyaya atılmışız. Sonunda yaşamlarımızın çöp yığınları arasında dolanan kendimizle baş başa kalırız. Her yanımız ıskartaya çıkardığımız arkadaşlar, sevgililer ve bir günlüğüne iyi olan insanlarla doludur; kaçındıklarımız ve baştan savdıklarımızla.
Acı çekmenin insanları akıllandırdığı bir gerçektir. Tıpkı mutluluğun onları aptallaştırdığı gibi.
Ölüm, üzerine iyimserliğin temellendirilebileceği tek gerçektir - sonuçta sadece ölüm umut getirebilir.