"Sen say ki ben hiç ağlamadım.
Hiç ateşe tutmadım yüreğimi.
Geceleri koynuma almadım ihaneti.
Ve say ki bütün şiirler gözlerini,
bütün şarkılar saçlarını söylemedi.
Hele nihavent.
Hele buselik hiç geçmedi fikrimden.
Ve hiç gitmedi bir topak kan gibi adın
içimin nehirlerinden."
İbrahim Sadri
İnsanlığımızın nasıl başkalaştığını o kadar güzel ve zamana uygun yazılmış ki, Müslümanmış gibi yaşayıp da aslında ne yaptığımızı çok güzel bir üslupla anlatılmış...
Elinize sağlık Rasim Özdenören
Kesinlikle okunması gerekir