Farzedelim ki,insanlar senin faziletli olduğuna inanıyorlar, peki, onlar Allah'ın katında sana zerre kadar bir fayda verebilirler mi?
Seni Allah'ın azabının bir zerresinden kurtarabilirler mi?
Enes radıyallahu anh demiştir ki:
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, can çekişmekte olan oğlu İbrâhîm'in yanına girdi. Oğlunun durumunu görünce mübarek gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.
Orada bulunan Abdurrahman İbn Avf hayretle, "Siz de mi ağlıyorsunuz, ya Resûlallah?"
diye sordu. Âlemlere rahmet Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem ona döndü ve "Ey Ibn Avf! Bu gözyaşları rahmettir, merhametin varlığına delildir." buyurdu. Ardından şunları ekledi:
"Göz yaşarır, gönül mahzun olur; ancak biz Rabbimizin hoşnut olduğundan başka bir şey söyleyemeyiz. Ibrâhîm! Seni kaybetmekten dolayı gerçekten çok mahzunuz."
(Buhari, Cenâiz 43; Müslim, Fedáil 62]
Ebû Hureyre radıyallahu anh demiştir ki: Resûlullah sallallahu aleyhi
ve sellem şöyle buyurdu:
Aziz ve Celil olan Allah, kıyamet gününde şöyle buyurur:
"Ey insanoğlu! Hasta oldum beni dolaşmadın." Kul: "Ya Rabbi! Sen Rabbülâlemînsin (âlemlerin Rabbisin), Seni nasıl dolaşırım?"der.
Cenâb-ı Hak: "Bilmiyor musun, falan kulum hasta oldu da sen onu ziyaret etmedin, eğer onu ziyaret etseydin, kesinlikle Beni o hasta kulun yanında bulacaktın."
(Cenâb-ı Hak devamla) "Ey Âdemoğlu! Senden aş istedim ama sen beni doyurmadın" buyurur. Kul: "Ya Rabbi! Sen âlemlerin Rabbisin, ben Seni nasıl doyurabilirim ki?" diye hayretle karşılık verir. Cenâb-ı Hak: "Falan kulum senden aş istedi,
vermedin. Onun karnını doyursaydın, karşılığını benim nezdi ulûhiyetimde mutlaka bulacağını nasıl bilmezsin!"
(Cenâb-ı Hak tekrar) "Ey insanoğlu! Senden su istedim,vermedin" buyurur.
Kul: "Ya Rabbi! Sen (hiçbir şeye muhtaç olmayan) âlemlerin Rabbisin, ben Sana nasıl su verebilirdim ki?"der.
Allah: "Falan kulum senden su istedi, esirgedin. Eğer onun su ihtiyacını karşılasaydın, yaptığın iyiliğin ecrini benim nezd-i ulûhiyetimde mutlaka bulacaktın. Bunu nasıl bilmezsin!" buyurur. [Müslim, Birr 43]
Abdullah İbn Amr ibn As radıyallahu anhumà demiştir ki: Bir şahıs, Resûlullah'a( sallallahu aleyhi ve sellem)
"İslam'ın hangi işi daha hayırlıdır?" diye sordu. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şu cevabı verdi: "Yemek yedirmen, tanıdığına ve tanımadığına selamvermendir." (Buhari, Iman 6. Muslim, İman 63]