Mavisi büsbütün koyulaşmış ova sanki uyuklamaya başlamıştı ve Moottah ayağa kalkarken yaşamanın, sadece yaşamanın tek başına bir mutluluk olduğunun tepeden tırnağa hissedildiği anların insan hayatına ne kadar az paylaştırıldığını ve bunların çoğunun doğa ile bütünleştiğimiz kısa zaman parçaları olduğunu düşündü.