Mustafa kutlu nun kitabını ilk defa okudum.
Kapalıgı beni çekmişti ve çok farklı bi kitap bekliyordum beklentimin çok altında kaldı desem yeridir.
Akıcı veya sürükleyici degil son bir kaç sayfası anlaşılır akıcılıkta idi...
Ayrılık acısıyla hak yolu bulan kadınla zengin olma hayaliyle sevdiği kadını terkeden adamın hikayesi...
Yazar "İnsanoğlu putunu kendi yapar" diyor.İçindeki yoksulluğu farkeden insan için eşya,mekan,yaşanan zaman manasını kaybeder.İçimizdeki yoksulluk putlarımız ve manayı kaybedişimiz.Meğer insan dışını maddeyle doldurunca içi de putla doluyormuş.İnsan içini maneviyatla doldurunca dışındaki putlardan da vazgeçebiliyormuş.Hikayeden ziyade yazarın anlatmaya çalıştığı düşüncelere odaklanmak gerek.Mustafa Kutlu,hikayesini anlatırken eşyaya ve tabiata dikkat etmemizi sağlıyor.Dili sade ve anlaşılır.
Merakımdan bir solukta okudum...
Okuyacak olanlara iyi okumalar
Tavsiye eder miyim bilemedim
(◔‿◔)