Fatoş
@___Fatos___
46 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Ne yazsam kelimeler anlamsız, eksik, yetersiz.
Bir kitap insanı silkeleyebilir mi?
O kadar çok şey söylemek istiyorum ki...
Dakikalardır en iyi nasıl anlatılır, hissettirilir diye ekrana bakıyorum...
Kaç şey yazdım, sildim...
Kitabı okurken ara ara kapağını kapatıp dinlendim, yine devam ettim...
Hani nereye gidersen git içindeki huzursuzluk seninle gelir ya,
Hani sanki huzur, bulunduğun yerden çok başka yerdedir ya öyle bir his
Seher...
Kendini ait hissedeceği evi aramış, durmuş.
Nereye giderse gitsin hep yabancısı olmuş yaşadığı evlerin...
Kitap boyunca ona eşlik eden bir yol akadaşıyla yürüyerek bir yolculuğa çıkıyor.
Belki yaşadığı evi bulmuyor ama kendini buluyor Seher...
Kitabın güzelliğini anlatacak kelime bulamıyorum.
Seherle tanışmalısınız, kendinizle tanışmalısınız, canı gönülden tavsiye ediyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Herkesin terk etmek zorunda kaldığı kurak bir memlekette, ihtiyar ve kör köpeğin hayatta kalma mücadelesi...
Bütün hikaye, kitabın kapağındaki mısır fidesi etrafında başlayıp tamamlanıyor.
Kitabın sonlarına gelince, köpeğin sahibine ne kadar sadık olduğu ama sadakatin tek taraflı olmadığı köylülerin bulduğu madenî parayla ortaya çıkıyor.
Uzunca yazmak istemedim, kitapla tanışmanız tavsiyemdir.
Petey (Clyde)
Beyin felciyle doğup zihinsel engelli kabul ediliyor. Ailesi tarafından Montane Eyalet Hastanesine (akıl hastanesi) gönderilip yıllarca orada vücuduna hapsolmuş bir şekilde yaşıyor.
Kitabın %90' ı gerçek bilgilerden oluşmaktadır.
Yazar, Clyde'yle bizzat tanışıyor ve Petey onun dedesi oluyor.
Sen yaşamın umudusun Petey.
Son zamanlarında bile
Küçük dostun Trevor'a hayatı yaşamaktan zevk almasını öğrettin.
Kitap aracılığıyla olsa da seni tanımak güzeldi.
Tavsiye ediyorum, Petey'le tanışmalısınız.
Kitabın sayfalarını incelerken,
İçerisindeki ayraç bir ilan şeklinde hazırlanmıştı.
Yazılanlar, dikkatimi çekti.
İlk fırsatta okumaya başladım.
Kederin olmadığı sadece ilkbaharın ve sonbaharın yaşandığı özel güçleri olan insanların olduğu kasabada birbirine aşık olup evlenen bir çift ve kızları..
Jieun, özel güçleri olduğunu anne ve babası gizlice konuşurken duyuyor. Onları zamanda kaybediyor ve bulabilmek için her yüzyılda yeniden doğmayı ve yaşlanmadan ölmeyi diliyor. Anne ve babası onu tanıyabilsin diye. Kitapta yaşadığı son yer marigold. (Kadife çiçeği demek) Bir kalp çamaşırhanesi kuruyor. Orayı keşfeden, kalplerindeki yaralardan kurtulmak isteyen insanları ağırlıyor.. O insanlarla sanki geçmişten tanıdık hissi oluşuyor. Haein onun için özel bir isim.. Kitabın sonlarında saçlarında bir beyaz tel, göz kenarında kırışıklıkları farkediliyor.
Ne dersiniz sizce Jieun yaşamak istediği zamanı bulmuş mudur?
Bence okunmaya değer bir kitap, tavsiye ediyorum.
Hani bazı kitaplar vardır
Hemen biten ama etkisi uzunca süren..
O kitaplardan birini okudum bugün.
İlhami'ye özendim "Keşke ben de o telefon kulübesini görüp, hikayeler dinleyebilseydim dedim." Öyle büyüleyici bir kitaptı ki..
Kitabı baştan sona okuduğumda kopmayan, içiçe geçmiş bir bütünlük vardı. Olaylar birbirleriyle bağlantılıydı.
Bir de telefon kulübesinden dinlenen hikayeler..
Yazar hikâye içinde hikâye yazmış.
Hikâyeleri öyle güçlü ki.. Öyle güzel işlemiş ki kitapla bütünlük kazanmış. Hayran kaldım..
Her ne kadar kitapları sevmeyen, okuma alışkanlığı olmayan çocuklara ithaf edilse de mutlaka mutlaka büyüklerin de okuması gereken bir yapıt. Şiddetle tavsiye ediyorum.. Ben bu kitaba kalbimi bıraktım..
