C.EREN
@___eReN__
Ben de sizin gibi, 21. yüzyıl delisi rolü oynuyorum.
Dikkati üstüme çekmemek için
Binlerce evde, sayısız uzun ilişkide kış uykusuna yatıyor sevmek, hayatın eften püften meşguliyetlerinden bir battaniyeyi üzerine çekerek. O kadar derin uyuyor ki bazen, öldü sanıyorsun. Sevgiyi de dürtmek gerek demek. Bazen, evet, evhamlı teyzeler gibi dinlemek lazım nefes alıyor mu diye. Ruhun kasları da alışır çünkü miskinliğe. Kalp tembelliği olur bazen. O zaman hop hop, ani ve keskin bir kararla yeniden sevmek hareketlerini yapmak gerek. Baştan bir ağrı yapar, o da bir kas nihayet. Fakat ağrı iyidir, ruhun kaslarının varlığını hatırlatır insana. Neticede, sevmekte bir idman meselesi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ülke siyaseten ne olur bilemem, ama bizden ayıbı aldılar, bizi daha alçakgönüllü insanlar yapan ayıbı. Onu geri getirmek çok zor.
Biz çoktan öğrendik ki otoriter rejimler sadece siyasal baskı yaratmıyor, aynı zamanda insanları onursuzlaştırıyor.
Korkuya yenik düşüp onurzsuzluğa meyledenler çoğaldıkça onurlu kalmaya çalışanlar yalnızlaşıyor.
Ama biz insanları kırılan şeyin gururları değil, onurları olduğunu anlatmak zorundayız. Ve bu iki sözcük arasındaki fersah fersah farkı.
Dualar tanrılardan eskidir zira.