Yaşlı insanlar memleketini özlemiş gurbetçi gibi gençlik günlerini yad ederler. Bir şairin en edebi kasidelerini seslendirmeyi arzulaması gibi çocukluk hikayelerini anlatmak isterler.Zaten onlar ruhen tozlu geçmişin kenar köşelerinde yaşarlar.Çünkü yaşanılan şu an onlara uğrar ama dönüp bakmaz. Gelecek ise onların gözlerine sona yaklaşmanın pusu ve kabrin karanlığı içinde görünür.
“Cabir radıyallahu anh demiştir ki: ‘Resûlullah’tan sallallahu aleyhi ve sellem bir şey istendiği zaman asla “hayır” demezdi.’
İzahlı: Allah Resûlü kendisinden dünya adına bir şey talep edildiği zaman vermeme duygusuyla hareket etmez; imkân varsa verir, yoksa sükût ederdi. O Ferazdak’ın dediği gibi kelime-i şehadette geçen “Lâ” dışında hayatı boyunca hayır kelimesini kullanmamıştır.